Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ & ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37


Ύστερα από την εξέγερση του Δεκέμβρη, ο κρατικός μηχανισμός, τρομοκρατημένος πια, προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση και να «προλάβει» τις νέες επερχόμενες εξεγέρσεις. Γι’ αυτό, επιχειρεί να εξοπλίσει το νομικό του οπλοστάσιο με νέου τύπου φασιστικά ιδιώνυμα που ποινικοποιούν τη χρήση οποιουδήποτε απλού μέσου χρησιμοποιούν οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι, για να προστατευτούν από την κρατική βία, όπως για παράδειγμα την κουκούλα. Ταυτόχρονα, συνεχίζει να αυτογελοιοποιείται απειλώντας με ένα γενικευμένο κύμα διώξεων και καταστολής.

Νέα προσπάθεια κρατικής καταστολής αποτελεί η «παραγγελία» του εισαγγελέα άρειου πάγου, Γ. Σανιδά "να διερευνηθεί αν τελούν υπό κατάληψη δημόσια ή ιδιωτικά κτίρια και να γίνει αποβολή των καταληψιών από αυτά."

Την πιο πρόσφατη περίπτωση -λίγο πριν δημοσιοποιηθούν οι παραγγελίες Σανιδά- αποτελεί η νέα απειλή εκκένωσης της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37, η οποία συμπλήρωσε στις 15 Απρίλη του 2008 τα 20 χρόνια κατάληψης. Η κατάληψη βρίσκεται πάλι αντιμέτωπη μια σειρά μεθοδεύσεων που βασίζονται σε ψεύδη και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας.

Αφού έχουν δοκιμάσει ανεπιτυχώς στο παρελθόν, κάθε τύπου μεθόδευση (απειλές, εκβιασμοί και επιθέσεις) ενάντια σε καταλήψεις... αφού ενεργοποίησαν τον παρακρατικό φασιστικό μηχανισμό με εμπρησμούς και επιθέσεις σε στέκια - αυτοοργανωμένους χώρους... καταφεύγουν τελικά στις εισαγγελικές εντολές και παραγγελίες σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να διατηρήσουν τον εξουσιαστικό μηχανισμό τους. Φυσικά από όλο το διαπλεκόμενο σκηνικό, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τα Mέσα Mαζικής Eξαπάτησης, που επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά τον ρόλο τους ως μέσα προπαγάνδας του κράτους και των αφεντικών.

Την επαύριο της «παραγγελίας» Σανιδά, τοπική εφημερίδα γράφει ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης πουλάει το κτίριο της κατάληψης Ευαγγελισμού, συνεχίζοντας με αυτόν τον τρόπο το γαϊτανάκι των απειλών εκκένωσης που ξεκίνησε από την έναρξη της κατάληψης και εντάθηκε το τελευταίο καλοκαίρι.

Χρονικό απειλών και αγώνα μέσα σε ένα «ζεστό» καλοκαίρι ...

Στις 22 Ιουλίου του περασμένου καλοκαιριού η κατάληψη Ευαγγελισμού δέχτηκε την επίσκεψη μιας κουστωδίας “φορέων” αποτελούμενη από τον πρύτανη (και μεγαλοεπιχειρηματία) του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννη Παλλήκαρη, τον αντιπρύτανη Κιτσόπουλο, τον εισαγγελέα Μαρκάκη, κάποιον υψηλόβαθμο μπάτσο, ασφαλίτες και δημοσιογράφους. Σκοπός της επίσκεψης αυτής, όπως είπαν και οι ίδιοι, ήταν να μας “προειδοποιήσουν” για την επερχόμενη εκκένωση του κτιρίου και “να δώσουν δεκαπενθήμερη διορία” για να αδειάσουμε το κτίριο.

Δυο μέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας, το Πρυτανικό Συμβούλιο έδωσε συνέντευξη τύπου ανακοινώνοντας και επίσημα τη λήξη του τελεσιγράφου. Ο πρύτανης προσπαθώντας να αποφύγει το πολιτικό κόστος μιας ενδεχομένως βίαιης εκκένωσης της κατάληψης Ευαγγελισμού, πετάει το μπαλάκι στην Εισαγγελία, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι τον τελευταίο λόγο τον έχει ο Εισαγγελέας Ηρακλείου, λες και αυτό, με κάποιο μαγικό τρόπο, τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του.

Μέσα στα σχεδόν 7 χρόνια ύπαρξής της, η κατάληψη Ευαγγελισμού είναι ένας ανοιχτός κοινωνικοπολιτικός χώρος που λειτουργεί αντιθεσμικά, συλλογικά και αυτοοργανωμένα και που έχει αναπτύξει λόγο και δράση για μια σειρά ζητημάτων, από τοπικά και περιβαλλοντικά θέματα μέχρι κεντρικά πολιτικά ζητήματα με συμμετοχή σε φοιτητικές και άλλες κινητοποιήσεις, αλλά και με αυτόνομες δράσεις ενάντια στο ρατσισμό, ενάντια στην εμπορευματοποίηση των δημόσιων χώρων, για την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους, αλλά και στήριξης των αγώνων των φυλακισμένων, ενάντια στην ύπαρξη των φυλακών και του εγκλεισμού και πολλά άλλα ζητήματα. Και γι’ αυτό ενοχλεί τους κρατούντες και τους κολαούζους τους. Όπως ενοχλούν όλα τα στέκια και οι καταλήψεις που λειτουργούν συλλογικά, αδιαμεσολάβητα και αντιεμπορευματικά, «φτύνοντας» έμπρακτα το - διάχυτο γύρω μας - πολιτισμό του κέρδους, της εξουσίας και της ιδιοκτησίας και την κυρίαρχη λογική της εξατομίκευσης και της ιδιώτευσης. Όπως ενοχλεί που ο λόγος και η δράση μας δεν περιορίζονται εντός των κτηρίων στεκιών και καταλήψεων, αλλά διαχέονται ποικιλοτρόπως μέσα στον κοινωνικό ιστό.

Προφανώς, η απειλή της εκκένωσης δεν θα μπορούσε να μας βρει με σταυρωμένα τα χέρια. Κινητοποιούμενοι άμεσα, πραγματοποιήσαμε διάφορες δράσεις αντιπληροφόρησης (μικροφωνικές συγκεντρώσεις, καταλήψεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, κατάληψη στην πρυτανεία, κατάληψη στο ενετικό φρούριο Κούλε, παρεμβάσεις σε συναυλίες, μοιράσματα κειμένων σε λαϊκές αγορές και βιντεοπροβολές σε δημόσιους χώρους) με αποκορύφωμα την πανελλαδική πορεία περίπου 250 ανθρώπων στο κέντρο του Ηρακλείου στις 9 Αυγούστου.

Άμεση ήταν και η κινητοποίηση δεκάδων συντρόφων από όλο τον ελλαδικό χώρο που μέσα στο κατακαλόκαιρο κατέφθασαν στο Ηράκλειο εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους, τόσο με τη – για βδομάδες - συνεχή φυσική τους παρουσία, όσο και με την ολόψυχα ενεργή συμμετοχή τους στις ποικίλες διαδικασίες της κατάληψης (από τις «καθημερινές» που σχετίζονται με την απλή συμβίωση ανθρώπων σε έναν χώρο, έως τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις και τις άλλες κινήσεις αντιπληροφόρησης).

Ο λόγος και οι δράσεις δεν περιορίστηκαν στην πόλη του Ηρακλείου, αφού την ίδια περίοδο αλληλέγγυοι σύντροφοι στην υπόλοιπη ελλάδα κυκλοφορούσαν προκηρύξεις και αφίσες, αναρτούσαν πανό και έγραφαν συνθήματα σε κεντρικά σημεία των μητροπόλεων, και έκαναν ταυτόχρονη κατάληψη των πρυτανειών σε Αθήνα, Γιάννενα και Βόλο την ίδια ώρα με εκείνη στο Ηράκλειο.

Θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικά τα άμεσα αντανακλαστικά, τη δυναμική και τη συσπείρωση που επέδειξε όλος αυτός ο κόσμος το περασμένο καλοκαίρι, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι η αλληλεγγύη είναι ένα αναπόσπαστο και θεμελιώδες όπλο του αγώνα μας ενάντια στο κράτος και κάθε μορφής εξουσία.

Παρά την καλοκαιρινή της αποτυχία, η πρυτανική αρχή, στις 23 Οκτωβρίου σε προγραμματισμένη συνεδρίαση της συγκλήτου, επαναφέρει το ζήτημα του Ευαγγελισμού εκτός της ημερήσιας διάταξης, με προφανή σκοπό να αποφύγει τη δεδομένη παρουσία και παρέμβασή μας στη διαδικασία. Υποστηρίζοντας ψευδώς, ότι στο κτήριο δρουν άτομα που δεν έχουν τη φοιτητική ιδιότητα και επικαλούμενη μηνύσεις δύο γειτόνων για «διατάραξη κοινής ησυχίας», απέσπασε την έγκριση της συγκλήτου για ποινικές διώξεις εναντίον μας. Αντίθετα με τα όσα προηγουμένως υποστήριζαν (ότι δήθεν το κτήριο ήταν απαραίτητο να περάσει στα χέρια του πανεπιστημίου για να λειτουργήσει ως χώρος σίτισης ή φοιτητικό κέντρο), τώρα χωρίς καμία αναστολή δηλώνουν ότι στόχος τους είναι η πώληση του Ευαγγελισμού, που όπως ανέφεραν κοστολογείται στα δέκα εκατομμύρια ευρώ…

Είναι προφανές ότι το χαρακτηριστικό που μας συνέχει ως συλλογικότητα δεν είναι η φοιτητική ιδιότητα, παρόλο που κάποιοι από εμάς τη διαθέτουν, αλλά οι πολιτικές και κοινωνικές μας ιδέες και δράσεις. Η απόφαση να εκκενωθεί ο Ευαγγελισμός ή οποιαδήποτε άλλη κατάληψη και να ασκηθούν ποινικές διώξεις στους καταληψίες είναι καθαρά πολιτική και όχι απλώς η επίλυση υποθέσεων καταπάτησης περιουσίας, όπως συχνά παρουσιάζεται. Απειλούνται αυτόνομοι πολιτικοί χώροι με δράση και παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες, η ύπαρξη των οποίων ενοχλεί όσους έχουν κάτι να κερδίσουν από τη διαιώνιση αυτού του συστήματος κοινωνικής οργάνωσης, που προωθεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και το οποίο ποτέ δεν κρύψαμε ότι αντιπαλεύουμε και θα συνεχίσουμε να αντιπαλεύουμε...


ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΓΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ,ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΧΩΡΟ


ΟΣΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΣ, Μ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΑΣ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ



Κατάληψη Ευαγγελισμού Θεοτοκοπούλου 18 Ηράκλειο Κρήτης

( ΜΑΡΤΗΣ 2009 )



.




Δράσεις Aλληλεγγύης στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Την Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009 προχωρήσαμε σε κατάληψη της Πρυτανείας Πανεπιστημίου Κρήτης σε ένδειξη αλληλεγγύης στην Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη,αλλά και απαντώντας στις εξαγγελίες Σανιδά!!!

Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: panepisthmia_oct2008_2.doc


......................................


21 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΑΠΡΙΛΗΣ 1988 - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009

Από την Αθήνα μέχρι την Κοπεγχάγη ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Τετάρτη 8 Απρίλη, 7μ.μ.

στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
21 ΧΡΟΝΙΑ - Απρίλης 1988-Απρίλης 2009

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ για τον αγώνα των καταληψιών και των αλληλέγγυων του Ungdomshuset στην Κοπεγχάγη και ΕΝΗΜΡΩΣΗ από συντρόφους από την Δανία

ΣΥΝΑΥΛΙΑ
Μαύρα Πρόβατα (Πάτρα)
ambra macabra (Αθήνα)
Scorpretter (Δανία)

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37



ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙ-ΕΞΕΓΕΡΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

Η κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37, συμπληρώνει τη φετινή άνοιξη 21 χρόνια ζωής και αγώνα, σε μία στιγμή που συνολικά οι καταλήψεις, ως ανοιχτοί κοινωνικοί χώροι αντίστασης, βρίσκονται άμεσα στο στόχαστρο της καταστολής, στα πλαίσια της αντι-εξεγερτικής επίθεσης που εξαπολύει το κράτος ενάντια στην κοινωνία.

Το πρόσταγμα για την καταστολή των καταλήψεων έδωσε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδάς στις 19 Μάρτη, μετά από ένα ασφαλίτικης προέλευσης δημοσίευμα στον τύπο, όπου κατονομάζονταν οι καταλήψεις Βίλα Αμαλίας, Λέλας Καραγιάννη 37, Επιταχυντής Ελευθερονίων –που βρίσκεται μέσα στο χώρο της Πολυτεχνειούπολης- και Πραποπούλου στην Αθήνα, Υφανέτ στη Θεσσαλονίκη και Ματσάγγου στο Βόλο. Στην παραγγελία του προς τους εισαγγελείς πρωτοδικών της χώρας, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά «να διερευνηθεί αν τελούν υπό κατάληψη δημόσια ή ιδιωτικά κτήρια και να δρομολογηθεί η αποβολή των καταληψιών από αυτά». Ζητά επίσης «να αναζητηθούν ποινικές ευθύνες στις πρυτανικές αρχές και σε κάθε άλλο πρόσωπο υπεύθυνο για τα υπό κατάληψη κτήρια», φωτογραφίζοντας μεταξύ άλλων την κατάληψη ΛΚ37, και απαιτώντας από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να λειτουργήσουν ως κατασταλτικός μηχανισμός στο πλευρό των ΜΑΤ. Και τέλος, με το συκοφαντικό τέχνασμα της «διερεύνησης για το εάν στα υπό κατάληψη κτήρια διαπράττονται κι άλλα ποινικά αδικήματα» (!!), διατάσσει στην ουσία αστυνομικές εισβολές, ανεξάρτητα από τη συναίνεση των ιδιοκτητών τους.

Μέσα στο ίδιο κλίμα, στις τοπικές εφημερίδες του Ηρακλείου Κρήτης δημοσιεύονται οι προθέσεις του πανεπιστημίου να πουλήσει το κτήριο όπου στεγάζεται η κατάληψη Ευαγγελισμού. Και λίγες μέρες αργότερα, στη Θεσσαλονίκη και στο Βόλο εισαγγελείς, με βάση την εντολή του Σανιδά, αναθέτουν στην Ασφάλεια να προχωρήσει σε έρευνες «σχετικά με τις καταλήψεις αντιεξουσιαστών». Την ίδια στιγμή, οι πρυτανικές αρχές του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης απειλούν με επέμβαση της αστυνομίας στο χώρο του πανεπιστημίου για να «σπάσουν» την κατάληψη που ξεκίνησε στις 16 Μάρτη στην Πρυτανεία ενάντια στο καθεστώς των εργολαβιών στο οποίο δουλεύουν οι εργαζόμενοι στο ΑΠΘ και σε αλληλεγγύη με την Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Τη χρονική συγκυρία που εξαγγέλλονταν οι σχεδιασμοί εκκένωσης των καταλήψεων, καταληψίες και αλληλέγγυοι βρίσκονταν ήδη σε κινητοποίηση, καταλαμβάνοντας πρυτανείες σχολών στην Αθήνα, το Ηράκλειο, την Πάτρα και τον Βόλο ενάντια στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις σε βάρος της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 από τη Συγκλητική Επιτροπή Κληροδοτημάτων του Πολυτεχνείου. Η συγκεκριμένη Επιτροπή, μεθοδεύοντας την εκκένωση της κατάληψης πρόβαλε ως πρόσχημα το ζήτημα της χρησικτησίας, τη δυνατότητα δηλαδή να διεκδικηθεί η κυριότητα του κτηρίου από τους καταληψίες μετά την παρέλευση 20ετούς χρήσης του. Αποκρύπτοντας όμως ότι η επίκληση αυτού του ζητήματος είναι γελοία και άτοπη αφού έχει συμπληρωθεί ήδη από πέρυσι -στις 15 Απρίλη 2008- μια εικοσαετία κατάληψης, χωρίς ποτέ οι καταληψίες να έχουν διεκδικήσει τίποτα περισσότερο από τη χρήση του.

Σήμερα, οι επιμέρους μεθοδεύσεις σε βάρος κατειλημμένων κοινωνικών και πολιτικών χώρων, που λειτουργούν ως σημεία συνάντησης, επικοινωνίας και αντίστασης στην εμπορευματοποίηση και τον έλεγχο των κοινωνικών αναγκών και επιθυμιών, είναι μέρος της προσπάθειας του κράτους να επιτεθεί στους εξεγειρόμενους ανθρώπους και τους αυτοοργανωμένους χώρους τους, εξαιτίας της απήχησης του λόγου και των πρακτικών τους μέσα σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης όπου οι μηχανισμοί διαμεσολάβησης και εκτόνωσης των κοινωνικών αγώνων, κόμματα και ιεραρχικές οργανώσεις, χρεωκοπούν και το πολιτικό σύστημα είναι σε σήψη.

Σε μια περίοδο που η εξέγερση που ξέσπασε το Δεκέμβρη, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τους ένστολους προστάτες των αφεντικών, συνεχίζεται σήμερα με τη γέννηση και την αναζωπύρωση πλήθους αυτοοργανωμένων συλλογικών αντιστάσεων σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού - ταξικού ανταγωνισμού, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, με την πρακτική της κατάληψης κτηρίων ως μέσο αγώνα να γίνεται οικειοποιήσιμη από όλο και περισσότερους ανθρώπους, ο στόχος των κατασταλτικών μηχανισμών είναι να ανακόψουν αυτό το ρεύμα της εξέγερσης, απομονώνοντας και χτυπώντας παραδειγματικά τους αντιεξουσιαστικούς χώρους αγώνα για να τρομοκρατήσουν όλους όσους αγωνίζονται.

Η στοχοποίηση των καταλήψεων από τον γενικό εισαγγελέα του κράτους ανήκει στην απεγνωσμένη προσπάθεια επιβολής ενός καθεστώτος έκτακτης ανάγκης πάνω στην κοινωνία, με κάθε γωνιά των ανήσυχων πόλεων να καταλαμβάνεται από τα σώματα ασφαλείας, με την προπαγανδιστική εκστρατεία χειραγώγησης της κοινωνίας να σωπάσει και να συναινέσει στην κατάργηση του κοινωνικού ασύλου στους πανεπιστημιακούς χώρους και στην εισβολή των ΜΑΤ σε αυτούς, με την εξαπόλυση παρακρατικών επιθέσεων –όπως συνέβη πρόσφατα με τη δολοφονική ρίψη χειροβομβίδας στο στέκι μεταναναστών-, με χουντικής έμπνευσης ιδιώνυμα, την ποινικοποίηση συνθημάτων, τη δαιμονοποίηση των εξεγερμένων.

Όταν χιλιάδες εκμεταλλευόμενοι και καταπιεζόμενοι άνθρωποι, νεολαίοι και εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, γυναίκες και άντρες κάθε ηλικίας συναντήθηκαν στα οδοφράγματα απέναντι στους γδάρτες των ονείρων τους, όταν σχολές, σχολεία, δημαρχεία, θέατρα, κινηματογράφοι κ.α. καταλήφθηκαν και μετατράπηκαν σε εστίες της εξέγερσης, όταν σήμερα γεννιούνται νέες καταλήψεις και καταλαμβάνονται ελεύθεροι χώροι, πλατείες και πάρκα, για να προστατευτούν από τις μπουλντόζες της ανάπλασης, τότε το κράτος, πολύ περισσότερο από την εκδικητική τιμωρία όσων εξεγέρθηκαν, επιδιώκει να χτυπήσει τις ρίζες της εξέγερσης για να ανακόψει την εξάπλωσή της. Γιατί αν οι αιτίες της βρίσκονται στην καθημερινή λεηλασία της ζωής εκατομμυρίων προλετάριων από τα αφεντικά, στην ολοένα εντεινόμενη θεσμική και φυσική βία που υφίσταται το κοινωνικό σώμα από τους μηχανισμούς εξουσίας, οι ρίζες της εξέγερσης βρίσκονται σε όλες τις μεγάλες και τις μικρές πράξεις αντίστασης στην τυραννία του κράτους και των αφεντικών. Βρίσκονται στα εγχειρήματα του αγώνα που σε βάθος χρόνου προτάσσουν τη συλλογικότητα κόντρα στην ιεραρχία και την εξατομίκευση, την αντίσταση κόντρα στο φόβο, τη συναίνεση και την υποταγή, καθώς και την αλληλεγγύη των καταπιεσμένων ενάντια στους πλαστούς διαχωρισμούς που κατασκευάζει η εξουσία. Και είναι αυτές οι διαδρομές αγώνα που χάραξαν το δρόμο της εξέγερσης, που τον κράτησαν ανοιχτό για πολλούς περισσότερους, δίνοντας μόνο μια εικόνα από τις θύελλες που έρχονται.
Σ’ αυτό τον κόσμο της αντίστασης ανήκουν οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, αποτελώντας με αυτή την έννοια πράγματι ορμητήρια της συλλογικής ουτοπίας για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και για αυτό βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Στο στόχαστρο ενός συστήματος που βασίζεται στην καταστολή της ελευθερίας, στην ταπείνωση της αξιοπρέπειας, στις ταξικές και κοινωνικές ανισότητες. Στο στόχαστρο των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών αυτού του γερασμένου κόσμου που νιώθοντας όλο και περισσότερο να τρέμουν τα θεμέλιά του εξαπολύουν τους λακέδες τους για να επιβάλουν με τον τρόμο τη σιωπή και την υποταγή όλων αυτών που ξεσηκώνονται. Είναι οι ίδιοι που όπλισαν τον ένστολο δολοφόνο που σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξη Γρηγορόπουλο στα Εξάρχεια, που όπλισαν τα χέρια των μπράβων που επιτέθηκαν με οξύ στην εργάτρια Κωνσταντίνα Κούνεβα, που κρατούν δεκάδες ανθρώπους που συνελήφθησαν στα γεγονότα του Δεκέμβρη αιχμάλωτους στης φυλακές, που καταδικάζουν στην φτώχεια και την εξαθλίωση εκατομμύρια ανθρώπους, που βαρύνονται με δεκάδες δολοφονίες εργατών στα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα», στο Πέραμα, στα εργοτάξια των «μεγάλων έργων» κ.α., που χτίζουν τα πλούτη και την ασφάλειά τους πάνω στο ανελέητο κυνήγι προσφύγων και μεταναστών.

Η κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37, ένας χώρος αυτοστέγασης, κοινωνικών και πολιτικών εκδηλώσεων, παρέμβασης και συμμετοχής στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, δεν πρόκειται να υποκύψει στην τρομοκρατία και να παραδοθεί στην καταστολή. Με όπλο μας την αλληλεγγύη θα υπερασπιστούμε τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα και κάθε αυτοοργανωμένο χώρο του κοινωνικού αγώνα, μαζί με όλους όσοι αγωνίζονται για έναν κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης, χτισμένο πάνω στα συντρίμμια της εξουσίας.

21 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37
... ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,
ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ!

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ! - ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΝΤΟΥ!

Σύντροφοι και συντρόφισσες
από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37




ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ & ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Ύστερα από την εξέγερση του Δεκέμβρη, ο κρατικός μηχανισμός, τρομοκρατημένος πια, προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση και να «προλάβει» τις νέες επερχόμενες εξεγέρσεις. Γι’ αυτό, επιχειρεί να εξοπλίσει το νομικό του οπλοστάσιο με νέου τύπου φασιστικά ιδιώνυμα που ποινικοποιούν τη χρήση οποιουδήποτε απλού μέσου χρησιμοποιούν οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι, για να προστατευτούν από την κρατική βία, όπως για παράδειγμα την κουκούλα. Ταυτόχρονα, συνεχίζει να αυτογελοιοποιείται απειλώντας με ένα γενικευμένο κύμα διώξεων και καταστολής.

Νέα προσπάθεια κρατικής καταστολής αποτελεί η «παραγγελία» του εισαγγελέα άρειου πάγου, Γ. Σανιδά "να διερευνηθεί αν τελούν υπό κατάληψη δημόσια ή ιδιωτικά κτίρια και να γίνει αποβολή των καταληψιών από αυτά."

Την πιο πρόσφατη περίπτωση -λίγο πριν δημοσιοποιηθούν οι παραγγελίες Σανιδά- αποτελεί η νέα απειλή εκκένωσης της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37, η οποία συμπλήρωσε στις 15 Απρίλη του 2008 τα 20 χρόνια κατάληψης. Η κατάληψη βρίσκεται πάλι αντιμέτωπη μια σειρά μεθοδεύσεων που βασίζονται σε ψεύδη και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας.

Αφού έχουν δοκιμάσει ανεπιτυχώς στο παρελθόν, κάθε τύπου μεθόδευση (απειλές, εκβιασμοί και επιθέσεις) ενάντια σε καταλήψεις... αφού ενεργοποίησαν τον παρακρατικό φασιστικό μηχανισμό με εμπρησμούς και επιθέσεις σε στέκια - αυτοοργανωμένους χώρους... καταφεύγουν τελικά στις εισαγγελικές εντολές και παραγγελίες σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να διατηρήσουν τον εξουσιαστικό μηχανισμό τους. Φυσικά από όλο το διαπλεκόμενο σκηνικό, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τα Mέσα Mαζικής Eξαπάτησης, που επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά τον ρόλο τους ως μέσα προπαγάνδας του κράτους και των αφεντικών.

Την επαύριο της «παραγγελίας» Σανιδά, τοπική εφημερίδα γράφει ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης πουλάει το κτίριο της κατάληψης Ευαγγελισμού, συνεχίζοντας με αυτόν τον τρόπο το γαϊτανάκι των απειλών εκκένωσης που ξεκίνησε από την έναρξη της κατάληψης και εντάθηκε το τελευταίο καλοκαίρι.

Χρονικό απειλών και αγώνα μέσα σε ένα «ζεστό» καλοκαίρι ...

Στις 22 Ιουλίου του περασμένου καλοκαιριού η κατάληψη Ευαγγελισμού δέχτηκε την επίσκεψη μιας κουστωδίας “φορέων” αποτελούμενη από τον πρύτανη (και μεγαλοεπιχειρηματία) του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννη Παλλήκαρη, τον αντιπρύτανη Κιτσόπουλο, τον εισαγγελέα Μαρκάκη, κάποιον υψηλόβαθμο μπάτσο, ασφαλίτες και δημοσιογράφους. Σκοπός της επίσκεψης αυτής, όπως είπαν και οι ίδιοι, ήταν να μας “προειδοποιήσουν” για την επερχόμενη εκκένωση του κτιρίου και “να δώσουν δεκαπενθήμερη διορία” για να αδειάσουμε το κτίριο.

Δυο μέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας, το Πρυτανικό Συμβούλιο έδωσε συνέντευξη τύπου ανακοινώνοντας και επίσημα τη λήξη του τελεσιγράφου. Ο πρύτανης προσπαθώντας να αποφύγει το πολιτικό κόστος μιας ενδεχομένως βίαιης εκκένωσης της κατάληψης Ευαγγελισμού, πετάει το μπαλάκι στην Εισαγγελία, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι τον τελευταίο λόγο τον έχει ο Εισαγγελέας Ηρακλείου, λες και αυτό, με κάποιο μαγικό τρόπο, τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του.

Μέσα στα σχεδόν 7 χρόνια ύπαρξής της, η κατάληψη Ευαγγελισμού είναι ένας ανοιχτός κοινωνικοπολιτικός χώρος που λειτουργεί αντιθεσμικά, συλλογικά και αυτοοργανωμένα και που έχει αναπτύξει λόγο και δράση για μια σειρά ζητημάτων, από τοπικά και περιβαλλοντικά θέματα μέχρι κεντρικά πολιτικά ζητήματα με συμμετοχή σε φοιτητικές και άλλες κινητοποιήσεις, αλλά και με αυτόνομες δράσεις ενάντια στο ρατσισμό, ενάντια στην εμπορευματοποίηση των δημόσιων χώρων, για την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους, αλλά και στήριξης των αγώνων των φυλακισμένων, ενάντια στην ύπαρξη των φυλακών και του εγκλεισμού και πολλά άλλα ζητήματα. Και γι’ αυτό ενοχλεί τους κρατούντες και τους κολαούζους τους. Όπως ενοχλούν όλα τα στέκια και οι καταλήψεις που λειτουργούν συλλογικά, αδιαμεσολάβητα και αντιεμπορευματικά, «φτύνοντας» έμπρακτα το - διάχυτο γύρω μας - πολιτισμό του κέρδους, της εξουσίας και της ιδιοκτησίας και την κυρίαρχη λογική της εξατομίκευσης και της ιδιώτευσης. Όπως ενοχλεί που ο λόγος και η δράση μας δεν περιορίζονται εντός των κτηρίων στεκιών και καταλήψεων, αλλά διαχέονται ποικιλοτρόπως μέσα στον κοινωνικό ιστό.

Προφανώς, η απειλή της εκκένωσης δεν θα μπορούσε να μας βρει με σταυρωμένα τα χέρια. Κινητοποιούμενοι άμεσα, πραγματοποιήσαμε διάφορες δράσεις αντιπληροφόρησης (μικροφωνικές συγκεντρώσεις, καταλήψεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, κατάληψη στην πρυτανεία, κατάληψη στο ενετικό φρούριο Κούλε, παρεμβάσεις σε συναυλίες, μοιράσματα κειμένων σε λαϊκές αγορές και βιντεοπροβολές σε δημόσιους χώρους) με αποκορύφωμα την πανελλαδική πορεία περίπου 250 ανθρώπων στο κέντρο του Ηρακλείου στις 9 Αυγούστου.

Άμεση ήταν και η κινητοποίηση δεκάδων συντρόφων από όλο τον ελλαδικό χώρο που μέσα στο κατακαλόκαιρο κατέφθασαν στο Ηράκλειο εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους, τόσο με τη – για βδομάδες - συνεχή φυσική τους παρουσία, όσο και με την ολόψυχα ενεργή συμμετοχή τους στις ποικίλες διαδικασίες της κατάληψης (από τις «καθημερινές» που σχετίζονται με την απλή συμβίωση ανθρώπων σε έναν χώρο, έως τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις και τις άλλες κινήσεις αντιπληροφόρησης).

Ο λόγος και οι δράσεις δεν περιορίστηκαν στην πόλη του Ηρακλείου, αφού την ίδια περίοδο αλληλέγγυοι σύντροφοι στην υπόλοιπη ελλάδα κυκλοφορούσαν προκηρύξεις και αφίσες, αναρτούσαν πανό και έγραφαν συνθήματα σε κεντρικά σημεία των μητροπόλεων, και έκαναν ταυτόχρονη κατάληψη των πρυτανειών σε Αθήνα, Γιάννενα και Βόλο την ίδια ώρα με εκείνη στο Ηράκλειο.

Θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικά τα άμεσα αντανακλαστικά, τη δυναμική και τη συσπείρωση που επέδειξε όλος αυτός ο κόσμος το περασμένο καλοκαίρι, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι η αλληλεγγύη είναι ένα αναπόσπαστο και θεμελιώδες όπλο του αγώνα μας ενάντια στο κράτος και κάθε μορφής εξουσία.

Παρά την καλοκαιρινή της αποτυχία, η πρυτανική αρχή, στις 23 Οκτωβρίου σε προγραμματισμένη συνεδρίαση της συγκλήτου, επαναφέρει το ζήτημα του Ευαγγελισμού εκτός της ημερήσιας διάταξης, με προφανή σκοπό να αποφύγει τη δεδομένη παρουσία και παρέμβασή μας στη διαδικασία. Υποστηρίζοντας ψευδώς, ότι στο κτήριο δρουν άτομα που δεν έχουν τη φοιτητική ιδιότητα και επικαλούμενη μηνύσεις δύο γειτόνων για «διατάραξη κοινής ησυχίας», απέσπασε την έγκριση της συγκλήτου για ποινικές διώξεις εναντίον μας. Αντίθετα με τα όσα προηγουμένως υποστήριζαν (ότι δήθεν το κτήριο ήταν απαραίτητο να περάσει στα χέρια του πανεπιστημίου για να λειτουργήσει ως χώρος σίτισης ή φοιτητικό κέντρο), τώρα χωρίς καμία αναστολή δηλώνουν ότι στόχος τους είναι η πώληση του Ευαγγελισμού, που όπως ανέφεραν κοστολογείται στα δέκα εκατομμύρια ευρώ…

Είναι προφανές ότι το χαρακτηριστικό που μας συνέχει ως συλλογικότητα δεν είναι η φοιτητική ιδιότητα, παρόλο που κάποιοι από εμάς τη διαθέτουν, αλλά οι πολιτικές και κοινωνικές μας ιδέες και δράσεις. Η απόφαση να εκκενωθεί ο Ευαγγελισμός ή οποιαδήποτε άλλη κατάληψη και να ασκηθούν ποινικές διώξεις στους καταληψίες είναι καθαρά πολιτική και όχι απλώς η επίλυση υποθέσεων καταπάτησης περιουσίας, όπως συχνά παρουσιάζεται. Απειλούνται αυτόνομοι πολιτικοί χώροι με δράση και παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες, η ύπαρξη των οποίων ενοχλεί όσους έχουν κάτι να κερδίσουν από τη διαιώνιση αυτού του συστήματος κοινωνικής οργάνωσης, που προωθεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και το οποίο ποτέ δεν κρύψαμε ότι αντιπαλεύουμε και θα συνεχίσουμε να αντιπαλεύουμε...


ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΓΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ,ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΧΩΡΟ


ΟΣΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΣ, Μ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΑΣ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ



Κατάληψη Ευαγγελισμού Θεοτοκοπούλου 18 Ηράκλειο Κρήτης

( ΜΑΡΤΗΣ 2009 )

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Προβολή βίντεο "Κυνήγι θησαυρού" Πέμπτη 26/3/09 - ώρα 21:00


Κυνήγι θησαυρού
Ποιου “θησαυρού” δηλαδή;


“Θησαυρός” είναι η μνήμη, η συλλογικότητα, το πάθος, η δύναμη και η αξιοπρέπεια των γυναικών και αντρών κάθε ηλικίας, που με τους αγώνες τους εμπλουτίζουν αυτή τη στρογγυλή γή.
“Θησαυρός” είναι η αντίσταση σε αυτό το παράλογο σύστημα, που υποβαθμίζει οικτρά τον πλανήτη και τις ζωές όσων τον κατοικούμε.
Κομμάτι του “θησαυρού” συνεπώς, οι αγώνες των κατοίκων της Β. Χαλκιδικής.
Η “Μεγάλη απεργία” των μεταλλωρύχων το 77 ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Η δυναμική και νικηφόρα αντίσταση των κατοίκων της Ολυμπιάδας ενάντια στον παραλογισμό της μεταλλουργίας χρυσού και στην καταστροφή του τόπου τους.
Η εναντίωση στα τωρινά σχέδια της εταιρία “Ελληνικός Χρυσός” στις Σκουριές.

Αυτός το λοιπόν είναι ο θησαυρός μας...
Αυτόν “κυνηγάμε” σ' αυτό το ντοκιμαντέρ που διακινείται έξω από τις επιταγές και τη λογική του εμπορεύματος.
Και αφού έφτασε στα χέρια σας λοιπόν:
Καλό κυνήγι θησαυρού.

Υ.Γ. Ο κατεξοχήν θησαυρός θα είναι ...τα ευφάνταστα παιχνίδια των παιδιών πάνω στα συντρίμμια της βιομηχανικής και εμπορευματικής
κουλτούρας.
-περισσότερα εδώ : http://www.black-tracker.gr/details.php?id=245


.::ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 21:00::.
ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ


.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

19 χρόνια Κατάληψη Villa Amalias - 2 χρόνια Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου





....έχουν τις ευχές μας και την αλληλεγγύη μας!

10 100 1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΠΛΗΞΗΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ



Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Ένας νέος αυτοοργανωμένος χώρος στο πανεπιστήμιο κνωσσού στο Ηράκλειο Κρήτης


Εγχείρημα : Αξιοποίηση χωρου .
Χρόνος : 22 Μάρτη κάπου στις 10.00πμ .
Τόπος : Κτήρια Πανεπιστημίου Κνωσσού .

Επιλέγουμε την πράξη της κατάληψης αντί να ζητήσουμε παραχώρηση χώρου από το
πανεπιστήμιο διότι θεωρούμε πως όταν ένας χώρος είναι νεκρός και αναξιοποίητος έχουμε
το δικαιωμα, ίσως
και την υποχρέωση,να τον αξιοποιούμε και να του δίνουμε ζωή, χωρίς να ζητάμε άδεια και
έγκριση από κανένα "υπεύθυνο".

Δεν γλείφουμε,δεν παρακαλούμε για ο,τι διεκδικούμε δικαιωματικά και ανηκει σε ολους
μας.
Θεωρούμε πως ένας τέτοιος χώρος, ένας αυτοοργανομένος χώρος, είναι απαραίτητος
και λείπει από το πανεπιστήμιο. Ενα πανεπιστήμιο όπου φοιτητοπατέρες και παρατάξεις
θέτουν σε αδράνεια τον κόσμο.Οπου καθηγητές κι επιχειρήσεις δρούνε με γνώμονα την
ανέλιξη και το κέρδος.Οπου η γνώση αποτελεί εμπόρευμα .

Ετσι πήραμε την απόφαση να πράξουμε αυτο το εγχείρημα και με το παραδειγμα
μας να προσκαλέσουμε κόσμο να δραστηριοποιηθεί - μαζί μας,ανεξάρτητα ή όπως εκείνος
επιθυμεί μέσα από την αυτοοργάνωση και τις
αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΑΣ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ
ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΟΙΚΟΥΝ

Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: pdf.pdf

(πηγή :http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1007657)

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Κατάληψη Ευαγγελισμού ...δεν καταστέλλεται-δεν εκκενώνεται-δεν παραδίνεται...

"Παρά την καλοκαιρινή της αποτυχία για εκκένωση του κτιρίου μέσω εισαγγελικού τελεσιγράφου και την επαναφορά του ζητήματος του Ευαγγελισμού εκτός της ημερήσιας διάταξηςτης συγκλήτου στις 23 Οκτωβρίου 2008 σε προγραμματισμένη συνεδρίαση της συγκλήτου, με σκοπό την πώληση του Ευαγγελισμού(που όπως ανέφεραν κοστολογείται στα δέκα εκατομμύρια ευρώ…)
η πρυτανική αρχή ,επαναφέρει ξανά , σήμερα το ζήτημα περί πώλησης κτιρίου του Ευαγγελισμού (σύμφωνα με δημοσίευμα σε πρωτοσέλιδο τοπικής εφημερίδας) στο πλαίσιο της αξιοποίησης των περιουσιακών ακινήτων του Πανεπιστημίου Κρήτης που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να αξιοποιηθούν απο το ίδρυμα και δεν αποκλείεται η μόνη λύση να είναι η εκποίηση τους.Τους παραπέμπουμε στην προηγόυμενη ανακοίνωση μας :


ΟΣΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΣ , Μ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΑΣ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ


Στις 22 Ιουλίου του φετινού καλοκαιριού η κατάληψη Ευαγγελισμού δέχτηκε την επίσκεψη μιας κουστωδίας “φορέων” αποτελούμενη από τον πρύτανη (και μεγαλοεπιχειρηματία) του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννη Παλλήκαρη, τον αντιπρύτανη Κιτσόπουλο, τον εισαγγελέα Μαρκάκη, κάποιον υψηλόβαθμο μπάτσο, ασφαλίτες και δημοσιογράφους. Σκοπός της επίσκεψης αυτής, όπως είπαν και οι ίδιοι, ήταν να μας “προειδοποιήσουν” για την επερχόμενη εκκένωση του κτιρίου και “να δώσουν δεκαπενθήμερη διορία” για να αδειάσουμε το κτίριο.

Δυο μέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας, το Πρυτανικό Συμβούλιο έδωσε συνέντευξη τύπου ανακοινώνοντας και επίσημα τη λήξη του τελεσιγράφου. Ο πρύτανης προσπαθώντας να αποφύγει το πολιτικό κόστος μιας ενδεχομένως βίαιης εκκένωσης της κατάληψης Ευαγγελισμού, πετάει το μπαλάκι στην Εισαγγελία, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι τον τελευταίο λόγο τον έχει ο Εισαγγελέας Ηρακλείου, λες και αυτό, με κάποιο μαγικό τρόπο, τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του.
Μέσα στα 6 χρόνια ύπαρξής της, η κατάληψη Ευαγγελισμού είναι ένας ανοιχτός κοινωνικοπολιτικός χώρος που λειτουργεί αντιθεσμικά, συλλογικά και αυτοοργανωμένα και που έχει αναπτύξει λόγο και δράση για μια σειρά ζητημάτων, από τοπικά και περιβαλλοντικά θέματα μέχρι κεντρικά πολιτικά ζητήματα με συμμετοχή σε φοιτητικές και άλλες κινητοποιήσεις, αλλά και με αυτόνομες δράσεις ενάντια στο ρατσισμό, ενάντια στην εμπορευματοποίηση των δημόσιων χώρων, για την αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους, αλλά και στήριξης των αγώνων των φυλακισμένων, ενάντια στην ύπαρξη των φυλακών και του εγκλεισμού και πολλά άλλα ζητήματα. Και γι’ αυτό ενοχλεί τους κρατούντες και τους κολαούζους τους. Όπως ενοχλούν όλα τα στέκια και οι καταλήψεις που λειτουργούν συλλογικά, αδιαμεσολάβητα και αντιεμπορευματικά, «φτύνοντας» έμπρακτα το - διάχυτο γύρω μας - πολιτισμό του κέρδους, της εξουσίας και της ιδιοκτησίας και την κυρίαρχη λογική της εξατομίκευσης και της ιδιώτευσης. Όπως ενοχλεί που ο λόγος και η δράση μας δεν περιορίζονται εντός των κτηρίων στεκιών και καταλήψεων, αλλά διαχέονται ποικιλοτρόπως μέσα στον κοινωνικό ιστό.
Προφανώς, η απειλή της εκκένωσης δεν θα μπορούσε να μας βρει με σταυρωμένα τα χέρια. Κινητοποιούμενοι άμεσα, πραγματοποιήσαμε διάφορες δράσεις αντιπληροφόρησης (μικροφωνικές συγκεντρώσεις, καταλήψεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, κατάληψη στην πρυτανεία, κατάληψη στο ενετικό φρούριο Κούλε, παρεμβάσεις σε συναυλίες, μοιράσματα κειμένων σε λαϊκές αγορές και βιντεοπροβολές σε δημόσιους χώρους) με αποκορύφωμα την πανελλαδική πορεία περίπου 250 ανθρώπων στο κέντρο του Ηρακλείου στις 9 Αυγούστου.
Άμεση ήταν και η κινητοποίηση δεκάδων συντρόφων από όλο τον ελλαδικό χώρο που μέσα στο κατακαλόκαιρο κατέφθασαν στο Ηράκλειο εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους, τόσο με τη – για βδομάδες - συνεχή φυσική τους παρουσία, όσο και με την ολόψυχα ενεργή συμμετοχή τους στις ποικίλες διαδικασίες της κατάληψης (από τις «καθημερινές» που σχετίζονται με την απλή συμβίωση ανθρώπων σε έναν χώρο, έως τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις και τις άλλες κινήσεις αντιπληροφόρησης).
Ο λόγος και οι δράσεις δεν περιορίστηκαν στην πόλη του Ηρακλείου, αφού την ίδια περίοδο αλληλέγγυοι σύντροφοι στην υπόλοιπη ελλάδα κυκλοφορούσαν προκηρύξεις και αφίσες, αναρτούσαν πανό και έγραφαν συνθήματα σε κεντρικά σημεία των μητροπόλεων, και έκαναν ταυτόχρονη κατάληψη των πρυτανειών σε Αθήνα, Γιάννενα και Βόλο την ίδια ώρα με εκείνη στο Ηράκλειο.
Θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικά τα άμεσα αντανακλαστικά, τη δυναμική και τη συσπείρωση που επέδειξε όλος αυτός ο κόσμος το περασμένο καλοκαίρι, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι η αλληλεγγύη είναι ένα αναπόσπαστο και θεμελιώδες όπλο του αγώνα μας ενάντια στο κράτος και κάθε μορφής εξουσία.
Παρά την καλοκαιρινή της αποτυχία, η πρυτανική αρχή, στις 23 Οκτωβρίου σε προγραμματισμένη συνεδρίαση της συγκλήτου, επαναφέρει το ζήτημα του Ευαγγελισμού εκτός της ημερήσιας διάταξης, με προφανή σκοπό να αποφύγει τη δεδομένη παρουσία και παρέμβασή μας στη διαδικασία. Υποστηρίζοντας ψευδώς, ότι στο κτήριο δρουν άτομα που δεν έχουν τη φοιτητική ιδιότητα και επικαλούμενη μηνύσεις δύο γειτόνων για «διατάραξη κοινής ησυχίας», απέσπασε την έγκριση της συγκλήτου για ποινικές διώξεις εναντίον μας. Αντίθετα με τα όσα προηγουμένως υποστήριζαν (ότι δήθεν το κτήριο ήταν απαραίτητο να περάσει στα χέρια του πανεπιστημίου για να λειτουργήσει ως χώρος σίτισης ή φοιτητικό κέντρο), τώρα χωρίς καμία αναστολή δηλώνουν ότι στόχος τους είναι η πώληση του Ευαγγελισμού, που όπως ανέφεραν κοστολογείται στα δέκα εκατομμύρια ευρώ…
Είναι προφανές ότι το χαρακτηριστικό που μας συνέχει ως συλλογικότητα δεν είναι η φοιτητική ιδιότητα, παρόλο που κάποιοι από εμάς τη διαθέτουν, αλλά οι πολιτικές και κοινωνικές μας ιδέες και δράσεις. Η απόφαση να εκκενωθεί ο Ευαγγελισμός και να ασκηθούν ποινικές διώξεις στους καταληψίες είναι καθαρά πολιτική και όχι απλώς η επίλυση μιας υπόθεσης καταπάτησης περιουσίας, όπως παρουσιάζεται. Απειλείται ένας αυτόνομος χώρος με παρουσία στα κοινά της πόλης εδώ και έξι χρόνια, η ύπαρξη του οποίου ενοχλεί όσους έχουν κάτι να κερδίσουν από τη διαιώνιση αυτού του συστήματος κοινωνικής οργάνωσης, που προωθεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και το οποίο ποτέ δεν κρύψαμε ότι αντιπαλεύουμε και θα συνεχίσουμε να αντιπαλεύουμε...

ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΓΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ
ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ


Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ


ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2008 - MΑΡΤΗΣ 2009

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Κάτω τα χέρια απο τις καταλήψεις !

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Γ. Σανιδάς ζητάει με παραγγελία του στους κατά τόπους εισαγγελείς να διερευνηθεί αν τελούν υπό κατάληψη δημόσια ή ιδιωτικά κτήρια και να γίνει αποβολή των καταληψιών από αυτά. Ζητάει επίσης να διερευνηθεί εάν στα υπό κατάληψη κτίρια διαπράττονται κι ποινικά αδικήματα και να αναζητηθούν ποινικές ευθύνες στις πρυτανικές αρχές και σε κάθε άλλο πρόσωπο υπεύθυνο για τα κατάειλημμένα κτίρια. Η εντολή του Σανιδά έγινε μετά από ασφαλίτικο δημοσίευμα της εφ. «Ελεύθρος Τύπος» στις 17 Μάρτη, όπου αναφερόταν ότι αντιεξουσιαστές έχουν καταλάβει κτήρια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Βόλο και ναφέρονταν συγκεκριμένα οι καταλήψεις της Λέλας, της Βίλλας, του Πραπόπουλου και της Υφανέτ. Μετά την εντολή του σανιδα είναι ολοφάνερο ότι εκεινο το δημοσίευμα ήταν κατα παραγγελία της ασφάλειας ώστε να "ανοίξει" το ζήτημα και ήταν μερος μιας συνολικότερης κινητοποίησης πολιτικών, δημοσιογράφων, δικαστών και μπάτσων για την επίθεση στις καταλήψεις. (πηγή : http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1007103)
.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Aπο τις 18-3 μια νέα Kατάληψη στην Αθήνα "Kατάληψη Πατησίων και Σκαραμαγκά"

“…Οι πιο μεγάλες προσδοκίες απλώνονται μπροστά μας κι εμείς βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να αναζητούμε τους τρόπους που θα μας παρασύρουν

Από τις 8 το πρωί της Τετάρτης δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες προχωρήσαμε στην κατάληψη του κτιρίου επί της πατησίων και σκαραμαγκά. Ξεκίνησαν οι δουλειές, στήθηκε μικροφωνική και η ανατρεπτική Κάρμεν τραγουδισμένη από την Μαρία Κάλας (που έζησε την χρονιά του 1940 στον πέμπτο όροφο του κτιρίου) αντήχησε στην πολύβουη Πατησίων. Αυτή την ώρα βρίσκεται στο κτίριο πολύς κόσμος που φαίνεται ότι θα πληθαίνει ώρα με την ώρα. Μπορείτε να έρθετε στο πανέμορφο κτίριο και να ατενίσετε την θάλασσα από την ταράτσα.

Η καινούργια κομμούνα της Πατησίων δηλώνει παρουσία. Δυνατή, νηφάλια και άθραυστη.


Συνεχίζοντας…

Είμαστε κάποιοι/ες που βρεθήκαμε στο δρόμο και στις καταλήψεις κατά τη διάρκεια των εξεγερσιακών γεγονότων του Δεκέμβρη, οι οποίοι αντλούν τις αφετηρίες τους από ιστορικές, ταξικές, κοινωνικές ακόμα και ιδιοσυγκρασιακές αιτίες και φυσικά τη δολοφονία του Αλέξη από το μπάτσο Κορκονέα. Ένα γεγονός αιχμής, ένα σπινθήρα στην πυριτιδαποθήκη όπου στεγάζονται η κοινωνική συναίνεση και ειρήνη, ένα παράγοντα επιτάχυνσης μιας άνευ προηγουμένου κοινωνικής έκρηξης. Μιας έκρηξης που διέσπασε σε πολλαπλά επίπεδα την ασφυκτική κανονικότητα της ζωής μας. Η γιορτή του δεκέμβρη ανατίναξε την εξατομίκευση και το στεγανοποιημένο ιδιωτικό, και ένα χαρούμενο, συλλογικό και άγριο «εμείς» ξεχύθηκε στους δρόμους. Επιτέθηκε στη δημοκρατία, τους φρουρούς της και τα φαντασιακά που τη συνοδεύουν απέχοντας από κάθε αίτημα και παράκληση, αυτοοργανώνοντας την καθημερινότητα μέσα σε κατειλημμένα κτήρια. Άσκησε την πλέον αιχμηρή κριτική στο μονόλογο του εμπορεύματος καταστρέφοντας και λεηλατώντας τους ναούς του, αναδιανέμοντας τον κοινωνικό πλούτο, παραλύοντας την κατανάλωση στο κέντρο της πόλης. Διέψευσε τις φιλοδοξίες των επίδοξων αριστερών μεσολαβητών αφήνοντάς τους να τραυλίζουν κοινωνιολογικές μπούρδες στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ακύρωσε τις σπασμωδικές κραυγές των δημοσιογράφων κάνοντας σαφές ότι όποιος ήθελε να καταλάβει τι συμβαίνει δεν είχε παρά να βγει από το σπίτι του. Κατάργησε έστω και προσωρινά τους θεαματικούς και έμφυλους ρόλους αφού χιλιάδες άνθρωποι κατάφεραν να λειτουργήσουν σαν ένα σώμα, μέσα σε γεγονότα όπου σημασία είχε τι συνέβαινε και όχι ποιος το έκανε.

Και από την άλλη, το κράτος, τα αφεντικά και όλος αυτός ο συρφετός που έχει κάθε συμφέρον να μην αλλάξει ποτέ τίποτα, από τη στιγμή που κατάφεραν να ανασυνταχθούν, έμειναν κάθε άλλο παρά θεατές. Διεκδίκησαν δηλαδή την επιστροφή στην κανονικότητα ενεργοποιώντας όλα τους τα μέσα. Από τα ματ και τους παρακρατικούς ως τους κοινωνιολόγους και τους ευαίσθητους καλλιτέχνες. Από τον καθεστωτικό λόγο για ακραίους, συμμορίες, υπονομευτές, ανθέλληνες ως την διεκδίκηση τους δικαιώματος των φιλήσυχων να γιορτάσουν τα χριστούγεννά τους. Από την κροκοδείλια αυτοκριτική των μεγάλων μπροστά στα παιδιά τους ως τη σύλληψη 265 εξεγερμένων και την προφυλάκιση των 65. Δηλαδή ότι περνούσε από το χέρι τους ώστε ο δεκέμβρης να μετατραπεί σε μια «θλιβερή παρένθεση» που στο τέλος της οι ακραίοι τιμωρήθηκαν και οι παρασυρμένοι νουθετήθηκαν.

συνεχίζοντας,

η πραγματικότητα εξακολουθεί να νοηματοδοτείται από την εξέγερση του δεκέμβρη με έναν καταλυτικό τρόπο. Η συνθήκη παραμένει πολωμένη και συγκρουσιακή, παράγοντας γεγονότα και καταστάσεις και από τις δύπο πλευρές. Μόνο στο πλαίσιο των περιεχομένων που άνοιξε ο δεκέμβρης μπορεί να γίνουν πλήρως κατανοητά γεγονότα όπως η επίθεση με βιτριόλι στην συνδικαλίστρια κ. Κούνεβα, η απόπειρα μαζικής δολοφονίας στο στέκι μεταναστών αλλά και οι εξαγγελίες για αναδιάρθρωση του στρατιωτικού και νομικού οπλοστασίου του κράτους όπως και η προσπάθεια αφύπνισης των πλέον αντιδραστικών κοινωνικών αντανακλαστικών που βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες μέρες.

Την ίδια στιγμή, διευρυμένα κοινωνικά κομμάτια αναπτύσσουν συνεχώς λόγο, δράσεις, πρακτικές και μορφώματα με σαφές κοινό σημείο εκκίνησης και αναφοράς τα δεκεμβριανά. Από τους σταθμούς του μετρό και του ησαπ μέχρι τα κέντρα του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, από τους χώρους εργασίας μέχρι τα γραφεία κίνησης των νοσοκομείων, από τα πάρκα και τις γειτονιές μέχρι τους ναούς τους θεάματος και του εμπορεύματος, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα διαχέονται, κοινωνικοποιούνται, εμπλουτίζονται, αναδεικνύονται ως εργαλεία, μέθοδοι, τρόποι αναδιαμόρφωσης της καθημερινότητας και επίθεσης στις καπιταλιστικές σχέσεις και το δημοκρατικό καθεστώς, ως κάποια από τα συστατικά μέρη μιας συνολικότερης διαδικασίας ριζοσπαστικοποίησης που δείχνει να έχει διάρκεια και ποιοτικό βάθος.

συνεχίζοντας,

στο βαθμό που αποτελούμε παράγωγο αλλά και συνιστώσα παραγωγής αυτής της κοινωνικής συνθήκης, αποφασίσαμε την επανοικειοποίηση του εγκαταλειμμένου κτιρίου της οδού πατησίων 61 και σκαραμαγκά με σκοπό να εδαφικοποιήσουμε στο χώρο αυτό κάποιες από τις σιαθέσεις και τις επιθυμίες μας, προκειμένου να το μετατρέψουμε σε ένα ορμητήριο της ζωής που θέλουμε. Να το μετατρέψουμε σε ένα ανοιχτό κοινωνικό χώρο όποι αυτοοργανωμένα, συντροφικά και συλλογικά θα αποτελέσουμε ένα μέρος της συνωμοσίας για την καταστροφή αυτού του κόσμου. Ενάντια σε κάθε μορφή ιεραρχίας και εξουσίας, ενάντια σε κάθε πολιτική και εμπορευματική διαμεσολάβηση, ενάντια σε κάθε θεαματικό ρόλο και έμφυλο διαχωρισμό. Και στην προσπάθεια αυτή αναζητούμε συνεργούς…

Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΊΝΑΙ ΗΔΗ ΠΑΝΤΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

καλημέρα κόσμε!

Μαρτίου 18, 2009

περισσότερες πληροφορίες : http://pat61.wordpress.com/

ΒΙΝΤΕΟΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 - ΩΡΑ 21:00



"ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΙΚΩΝ"


Όλοι είδαν το σχέδιο εκκένωσης των εποικισμών να υλοποιείτε, αλλά μόνο λίγοι γνωρίζουν για το πλάνο της συνεχιζόμενης επέκτασης του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη, το οποίο επιδεινώνει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παλαιστινίων.
Στο πλαίσιο του Indymedia Ισραήλ και του κοινωνικού κέντρου Salon Mazal, παράγονται και διανέμονται διάφορα βίντεο, τα οποία καλύπτουν την επικαιρότητα με μια οπτική γωνία που φωτίζει περισσότερο τον άνθρωπο και τη φύση παρά τα οικονομικά και πολιτικά οφέλη.


1. Στο τείχος
Μια αυθόρμητη συνάντηση με μια παλαιστινιακή οικογένεια εγκατεστημένη στην Ιερουσαλήμ, της οποίας το σπίτι βρίσκεται σήμερα από την παλαιστινιακή πλευρά του τείχους. Πρόκειται για μια από τις 50.000 οικογένειες που βρίσκονται σ' αυτήν την κατάσταση. (Διάρκεια: 8')

2. Οι πύλες της Αμπου Ντις
Από το Eye2eye, εναλλακτικό δίκτυο πληροφόρησης.
Τρεις ταινίες μικρού μήκους που δείχνουν τα πρόχειρα περάσματα στο τείχος της Αμπου-Ντις, τα οποία ελέγχονται από το στρατό.
Το Eye2eye είναι ένα σχέδιο που φιλοδοξεί να σπάσει τις κοινές προκαταλήψεις περί επίκαιρων γεγονότων παράγοντας διάφορα βίντεο και δείχνοντας την πραγματικότητα στο δρόμο. (Διάρκεια: 11')

3. Ελ Μπουσταν
Από το Eye2eye, εναλλακτικό δίκτυο πληροφόρησης.
Δεκάδες σπίτια στο Ελ-Μπουστάν έχουν ενταχθεί στο πλάνο κατεδάφισης με πρόσχημα τη δημιουργία ενός εθνικού αρχαιολογικού πάρκου. Κάτοικοι και ακτιβιστές ντόπιων ΜΚΟ αφηγούνται τα γεγονότα. (Διάρκεια: 10')

4. Απαγορευμένη στρατιωτική ζώνη
Των Eran Vered και Rick Berman.
Με σκοπό την κατεδάφιση του διαχωριστικού τείχους ανάμεσα στο Ισραήλ και τα κατεχόμενα εδάφη, 600 εκτάρια γης κλάπηκαν από τον παλαιστινιακό χωριό Bilin. Κατά παράξενο τρόπο, οι κάτοικοι και οι συμπαραστάτες τους από το Ισραήλ και το εξωτερικό επιμένουν να διαδηλώνουν ενάντια σ' αυτήν την αδικία. (Διάρκεια: 5')

5. Εδώ είναι οι κατεχόμενες Παλαιστινιακές περιοχές
Της Kerem Blumberg
Μια καταγραφή της συμμετοχής της Kerem σε διαδηλώσεις σε χωριά της Δυτικής Όχθης μαζί με τους αναρχικούς ενάντια στο τείχος. (Διάρκεια: 11')

6. Παλαιστίνη – Όμορφη
Των Guy Davidi και Alexandre Goetschmann
Το χωριό Bilin φιλοξενεί ένα φιλικό τουρνουά ποδοσφαίρου, στο οποίο μετέχουν τα γειτονικά χωριά που έχουν επηρεαστεί από το τείχος. Ο επικεφαλής του κέντρου νεολαίας θέτει προβληματισμούς και ζητήματα. (Διάρκεια: 7')

...............................

Το DVD δημιουργήθηκε από ένα σύντροφο που έχει πάει στην Παλαιστίνη και έχει γυρίσει και ένα δικό του βίντεο, το Τζενίν - Σκηνές από την καθημερινότητα στο τείχος της Παλαιστίνης.

( Πηγή : http://black-tracker.blogspot.com/2007/07/blog-post_231.html)

.................

.:: ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 21:00 ::.
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΥ 18


.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΜΠ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37


Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 είναι ένας χώρος συλλογικής ζωής και αγώνα που συμπληρώνει 21 χρόνια στο πλευρό πάντα των αγωνιζόμενων ανθρώπων για την κοινωνική και ατομική απελευθέρωση από την τυραννία του κράτους και του κεφάλαιου. Μια μακρόχρονη διαδρομή στην οποία η κατάληψη χάρη στην αλληλεγγύη και την ανιδιοτελή συνεισφορά πολλών αγωνιστών μπόρεσε να αντιμετωπίσει πλήθος από απειλές και πιέσεις καθώς επίσης εισβολές από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και δολοφονικές επιθέσεις από παρακρατικές-φασιστικές συμμορίες.

Μέσα από αυτή την μακρά διαδρομή αγώνα, αυτοοργάνωσης, αντίστασης κι αλληλεγγύης και με αφορμή τη συμπλήρωση πέρσι, στις 15 Απρίλη 2008, μιας εικοσαετίας κατάληψης, η Λέλας Καραγιάννη 37 βρέθηκε αντιμέτωπη με μια αναπάντεχη νέα απειλή. Την απειλή της καταστολής της με πρόσχημα αυτή τη φορά την ύπαρξη νομικής δυνατότητας να διεκδικηθεί η κυριότητα του εγκαταλελειμμένου από το 1960 κτιρίου με βάση το νόμο περί χρησικτησίας μετά την παρέλευση 20ετούς χρήσης του. Όργανο αυτών των νέων κατασταλτικών μεθοδεύσεων είναι η λεγόμενη Συγκλητική Επιτροπή Κληροδοτημάτων (ΣΕΚ) του ΕΜΠ η οποία κατά κύριο λόγο ασχολείται με το σχεδιασμό της βίαιης εκκένωσης της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 ονομάζοντάς τον «στρατηγική απελευθέρωσης του κτιρίου» για την «αποβολή των καταληψιών με τη βοήθεια της ελληνικής αστυνομίας και τη συνδρομή εισαγγελικής αρχής». Σχεδιασμός που συνίσταται όχι μόνο στην «εκκαθάριση του κτηρίου» από τους καταληψίες αλλά και στο σφράγισμά του, «ακόμη και με χτίσιμο των ανοιγμάτων» και «διακοπή των κοινόχρηστων παροχών» για να αποτραπεί τυχόν ανακατάληψη του. ΄Ετσι ώστε με την αποβολή των καταληψιών και το σφράγισμα του ο χώρος να παραδοθεί και πάλι στην εγκατάλειψη και την ερήμωσή του, μιας και όπως παραδέχεται στα πρακτικά της η ΣΕΚ το να χρησιμοποιηθεί σήμερα αυτό το ακίνητο όπως προβλέπεται από την κληροδότησή του δηλ. ως Φοιτητική Εστία «είναι άτοπο κατόπιν της δημιουργίας των νέων εγκαταστάσεων της φοιτητικής εστίας στο χώρο της Πολυτεχνειούπολης».

Και σε μια προσπάθεια να πείσει για την αναγκαιότητα της βίαιης εκκένωσης του χώρου από την αστυνομία και της ενδεχόμενης σύλληψης και δίωξης των καταληψιών, η ΣΕΚ καταφεύγει σε ψεύδη και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας.

Καταρχάς, ψεύδεται όσον αφορά την ημερομηνία που έγινε η κατάληψη του κτηρίου, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει συμπληρωθεί ακόμα η 20ετία και για αυτό θα πρέπει το συντομότερο να εκκενωθεί η κατάληψη ώστε να μην μπορούν οι καταληψίες να διεκδικήσουν το κτίριο στο μέλλον.

Όπως είναι όμως γνωστό κι αποδεικνύεται από πλήθος αδιαμφισβήτητων ντοκουμέντων, συμπεριλαμβανομένων εγγράφων και δηλώσεων πανεπιστημιακών -όπως του τότε πρύτανη του ΕΚΠΑ Σταθόπουλου-, δημοσιευμάτων εφημερίδων της εποχής και άλλων που υπάρχουν στα χέρια των καταληψιών, η κατάληψη έγινε στις 15 Απρίλη 1988 οπότε η εισοσαετία, η οποία αποτελούσε προϋπόθεση για τη θεμελίωση δικαιώματος χρησικτησίας, έχει ήδη συμπληρωθεί εδώ και ένα χρόνο. Κατά συνέπεια, η διεκδίκηση της χρησικτησίας αν πραγματικά αποτελούσε ζητούμενο των καταληψιών θα είχε ήδη συμβεί από καιρό. Αλλά αυτό δεν έγινε, και δεν ήταν βέβαια η επαπειλούμενη σήμερα καταστολή που δεν το επέτρεψε αλλά η διακηρυγμένη από πέρσι βούληση των καταληψιών.

Επομένως, είναι ολοφάνερο πως το εγειρόμενο από τη ΣΕΚ και όχι από τους καταληψίες ζήτημα της χρησικτησίας, με βάση το οποίο εμφανίζεται να δικαιολογείται η καταστολή της κατάληψης, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα τέχνασμα κι ένα πρόσχημα για τους κατασταλτικούς σχεδιασμούς αυτής της Επιτροπής, μιας και οι καταληψίες όπως είχαν ήδη δηλώσει από πέρσι δεν είχαν σκοπό να διεκδικήσουν το κατειλημμένο κτίριο και δεν το έπραξαν όλο αυτό το διάστημα, μολονότι γνώριζαν πως είχαν κάθε δυνατότητα να το κάνουν.

Κι ενώ αποδεδειγμένα έτσι έχουν τα πράγματα, οι καταληψίες δηλαδή αρνήθηκαν συνειδητά να κάνουν χρήση του νόμου περί χρησικτησίας, εφόσον πραγματικά δεν επιθυμούν τίποτα περισσότερο από την κοινωνική χρήση αυτού του χώρου που ήταν εγκαταλελειμμένος πριν καταληφθεί, η ΣΕΚ επιμένει, με πρόσχημα πάντα το ζήτημα της χρησικτησίας, να μεθοδεύει και να σχεδιάζει τη βίαιη καταστολή τους με εισβολή της αστυνομίας. Κι επειδή, όπως ομολογεί η ίδια, δεν υπάρχει κανένας σκοπός αξιοποίησης του κτιρίου σύμφωνα με τους όρους του κληροδοτήματος, να γίνει δηλ. φοιτητική εστία, απαιτεί τη βίαιη εκκένωση του κτιρίου, ενός ζωντανού χώρου του κοινωνικού αγώνα, μόνο και μόνο για να τον σφραγίσει και να τον παραδώσει στη σιωπή και την εγκατάλειψη.

Ψεύδεται επίσης η ΣΕΚ όταν στα πρακτικά των συνεδριάσεων της καταγράφει, μεταξύ των άλλων, ότι τα έξοδα των καταληψιών για το χώρο καταβάλλονται υποτίθεται από το πανεπιστήμιο. Παρόλη την επιμονή ορισμένων σε αυτόν τον ανυπόστατο ισχυρισμό μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν αρνητικές εντυπώσεις σε βάρος των καταληψιών, δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια ψευδολογία που δεν αντέχει σε κανέναν έλεγχο.

Διότι, σε όλη τη διάρκεια του χρόνου της κατάληψης από το 1988 μέχρι και σήμερα, όλα τα έξοδα για τη συντήρηση του κτηρίου καθώς και οι λογαριασμοί του νερού και του ηλεκτρικού βαραίνουν αποκλειστικά και μόνο τους καταληψίες και τους αλληλέγγυους και ποτέ το Πανεπιστήμιο, το ΕΜΠ και η ΑΣΚΤ δεν επιβαρύνθηκαν με το ελάχιστο ποσό για ο,τιδήποτε. Και στην περίπτωση που τυχόν αναφέρεται στον προϋπολογισμό κάποιου ιδρύματος κάποια οικονομική εισφορά για το κτίριο της Λέλας Καραγιάννη 37 δεν πρόκειται μόνο για ψεύδος αλλά και για προφανή υπεξαίρεση χρημάτων από μέρους επιτήδειων. Και αυτό αποδεικνύεται εύκολα καθώς όλες οι αποδείξεις των λογαριασμών για τις κοινόχρηστες παροχές και όλα τα έξοδα γενικότερα για τη φροντίδα και τη συντήρηση του κτιρίου βρίσκονται στα χέρια των καταληψιών που τα πληρώνουν τόσα χρόνια.

Ξεχωριστή αναφορά θα πρέπει να γίνει στον προεδρεύοντα αυτής της κατ΄ουσίαν κατασταλτικής Επιτροπής Ν. Μαρκάτο, ένα πρόσωπο γνωστό από το παρελθόν για τις επιδόσεις του στον τομέα της καταστολής των κοινωνικών αγώνων, επειδή ακριβώς βαρύνεται με τη σύλληψη, την κακοποίηση, τις διώξεις, τις προφυλακίσεις, τις δίκες και τις καταδίκες δεκάδων κι εκατοντάδων αγωνιστών που είχαν βρει καταφύγιο στο Πολυτεχνείο και βρέθηκαν στα χέρια της αστυνομίας που εισέβαλε στο χώρο, όταν το 1991 και το 1995 ο τότε πρύτανης Μαρκάτος ενέδωσε στις κατασταλτικές απαιτήσεις της πολιτικής εξουσίας και ήρε το άσυλο.

Η παρουσία αυτού του ανθρώπου με τη λαμπρή σταδιοδρομία στο πλευρό των Σωμάτων Ασφαλείας καταδεικνύει περίτρανα τον προσανατολισμό αυτής της Επιτροπής και τι πραγματικά διακυβεύεται και επαπειλείται από τους σχεδιασμούς της.

Για αυτό, προειδοποιούμε σήμερα για τα ενδεχόμενα αποτελέσματα αυτών των απειλών και των σχεδιασμών σε βάρος του εγχειρήματος της Kατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 και απαιτούμε να σταματήσουν άμεσα οι μεθοδεύσεις αυτής της Eπιτροπής, μιας και θα πρέπει να το γνωρίζουν καλά όλοι ότι δεν έχουμε σκοπό να υποκύψουμε και να παραδοθούμε στην καταστολή ούτε να παραδώσουμε στο σφράγισμα και την ερήμωση το χώρο της κατάληψης. Έναν χώρο που με κόπο και συνεχή προσπάθεια πολλών χρόνων από εκατοντάδες ανθρώπους έγινε χώρος ζωής και αντίστασης και έγραψε τη δική του σελίδα συνεισφοράς στην ευρύτερη ιστορία των κοινωνικών-ταξικών αγώνων για μια κοινωνία ισότητας, αδελφοσύνης κι αλληλεγγύης χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο. Και καλούμε όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους να υπερασπιστούμε μαζί, με κάθε δυνατό και πρόσφορο μέσο, αυτόν τον χώρο όπως και κάθε άλλο αυτοοργανωμένο χώρο του κοινωνικού αγώνα.

Καταληψίες της Λέλας Καραγιάννη 37 και Αλληλέγγυοι/ες

Τετάρτη 18 Μάρτη 2009

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Λαϊκή Κουζίνα - Κυριακή 15 Μάρτη 2009 -ώρα 15:00


.:: Λαϊκή Κουζίνα -
Κάθε 1η Κυριακή του μήνα


........................



Αυτή την Κυριακή 15 Μάρτη 2009
- ώρα 15:00


.........................




Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ ΠΕΜΠΤΗ 12/3/09


ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ
ΠΕΜΠΤΗ 12/3/09
ΩΡΑ 21:00
ΜΕ ΘΕΜΑ
:

ΟΑΧΑΚΑ, ΜΕΞΙΚΟ:
ΜΑΗΣ 2006-ΓΕΝΑΡΗΣ 2007

.........

Ένα δίωρο χρονικό της εξέγερσης στην Οαχάκα, στο οποίο καταγράφονται οι διαφορετικές στιγμές του αγώνα των εξεγερμένων, από το Μάιο του 2006 έως το Γενάρη του 2007:

- Η απεργία των εκπαιδευτικών και η βίαιη εκδίωξή τους από την κεντρική πλατεία της Οαχάκα, όπου είχαν κατασκηνώσει.

- Η δημιουργία της Λαϊκής Συνέλευσης των Λαών της Οαχάκα (APPO) από 365 πολιτικές, κοινωνικές και ιθαγενικές οργανώσεις, εργατικά συνδικάτα, αγροτικές ενώσεις, λαϊκά δημοτικά συμβούλια και άτομα από ολόκληρη την πολιτεία.

- Οι μεγαπορείες, οι καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, οι αποκλεισμοί δρόμων και τα οδοφράγματα-ασπίδα στις επιθέσεις των παρακρατικών και της τοπικής αστυνομίας.

- Η αποφασιστική συμμετοχή των γυναικών στην εξέγερση, η «Πορεία με τις κατσαρόλες».

- Οι καταλήψεις κρατικών και ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης και η σημασία της αντιπληροφόρησης, οι «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» της τοπικής κυβέρνησης και τα «κομβόι του θανάτου».

- Τα συνθήματα, τα γκράφιτι και τα πανό στην εξεγερμένη πόλη της Οαχάκα.

- Η πεντακοσίων χιλιομέτρων «Πεζοπορία για την Αξιοπρέπεια των Λαών της Οαχάκα» και η απεργία πείνας των εκπαιδευτικών έξω από την έδρα της Γερουσίας, στην Πόλη του Μεξικού.

- Η συντονισμένη επίθεση αστυνομικών και παρακρατικών για τη διάλυση των οδοφραγμάτων και η δολοφονία του Brad Will, μέλους του Indymedia Νέας Υόρκης, βιντεοσκοπημένη από τον ίδιο.

- Η επέμβαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στην πολιτεία της Οαχάκα, η εισβολή 20.000 αντρών της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας Πρόληψης και ειδικών δυνάμεων του στρατού, η αντίσταση στα οδοφράγματα, άλλοτε με πανό και συνθήματα και άλλοτε με αυτοσχέδια «μπαζούκας» και βόμβες μολότωφ.

- Η νίκη την «Ημέρα των νεκρών», έπειτα από πoλύωρη μάχη γύρω από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Οαχάκα, όπου βρίσκεται το Ράδιο Ουνιβερσιδάδ, η φωνή της αντίστασης.

- Η πορεία των γυναικών για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, την τιμωρία των ενόχων για τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια και την επιστροφή των «αγνοουμένων».

-Οι λαϊκές συνελεύσεις, η αυτοοργάνωση, η άμεση δημοκρατία.

- Οι σκληρές συγκρούσεις με την αστυνομία, οι δολοφονίες, οι συλλήψεις, η κατάσταση πολιορκίας και η κρατική τρομοκρατία.

- Το στρατηγικό οδόφραγμα «Σίνκο Σενιόρες», οι πολιτικές απόψεις των αναρχικών, των πανκς και των ελευθεριακών που το υπερασπίζονται.

- Η «Διαπολιτισμική Κατάληψη Αντίστασης» από άτομα του αναρχικού-ελευθεριακού χώρου, η συνομιλία με έναν από τους καταληψίες για την ιστορία της αντίστασης στην Οαχάκα.

- Ο απολογισμός, οι αντιφάσεις και οι προοπτικές μιας πολύμηνης λαϊκής εξέγερσης.

Η βιντεοταινία έχει διαμορφωθεί με βάση τα ολιγόλεπτα βίντεο (του ενός, δύο ή πέντε λεπτών) και τις φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο Indymedia από την αρχή της εξέγερσης έως σήμερα, τα οποία έχουν εμπλουτιστεί με επεξηγηματικά κείμενα και τραγούδια της αντίστασης.

Οπτικό υλικό:

Brad Will

Mal de Ojo TV

Indymedia Oaxaca

Aliveinmexico.org

Krastune

Granito de Arena

Ακουστικό υλικό:

Μουσική της αντίστασης στην Οαχάκα

Διάρκεια: 135 λεπτά

Επιμέλεια Βίντεο, Μοντάζ, Κείμενα, Υποτιτλισμός:

athens.indymedia.org


ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΥ 18

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

Εκδήλωση - συζήτηση με τον συγγραφέα Bonanno


Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου:

Alfredo Bonanno

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Στη μεταβιομηχανική κοινωνία.

Εσωκλεισμένοι και αποκλεισμένοι

ΗΡΑΚΛΕΙΟ, Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009,

ΩΡΑ 17:00 - Εργατικό Κέντρο



...............

Ελευθεριακό Ινστιτούτο Ιωάννινα